W zeszłym tygodniu miałem urodziny i nie czułem się zbyt dobrze wstając tamtego ranka. Zszedłem na doł na śniadanie mając nadzieję, że moja żona będzie miła i powie "Wszystkiego Najlepszego z Okazji Urodzin!" i być może będzie mieć prezent dla mnie.

Jak się okazało, ledwo co powiedziała "Dzień Dobry", nie wspominając już o "Wszystkiego Najlepszego!".

Pomyślałem... no cóż, takie z nas małżeństwo, ale dzieci na pewno będą pamiętać. Moje dzieci zjadły śniadanie i nie powiedziały nawet słowa.

Więc kiedy opuściłem dom i udałem się do pracy, czułem się trochę przygnębiony.

Jak wszedłem do biura, moja sekretarka Jane powiedziała "Dzień dobry szefie, wszystkiego najlepszego z okazji urodzin!". Poczułem się nieco lepiej, chociaż jedna osoba pamiętała.

Pracowałem do trzynastej i wtedy Jane zapukała do moich drzwi i powiedziała "Wiesz, jest tak pięknie dzisiaj na zewnątrz i są twoje urodziny... chodźmy może na lunch, tylko ja i ty".

Powiedziałem "Dziękuję Jane, to najwspanialsza rzecz jaką dzisiaj usłyszałem. Chodźmy!".

Poszliśmy na lunch, ale nie tam gdzie mogliśmy normalnie pójść. Zamiast tego zjedliśmy w małej knajpce przy małym stoliku. Mieliśmy po dwa Martini, posiłek sprawił nam ogromną przyjemność.

W drodze powrotnej do biura Jane powiedziała "Wiesz co, jest taki piękny dzień... Nie musimy wracać do biura, nie ?".

Odpowiedziałem "Myślę, że nie. Co masz na myśli?".

Powiedziała "Chodźmy do mojego mieszkania".

Po przybyciu do jej mieszkania Jane odwróciła się do mnie i powiedziała "Szefie, jeśli nie masz nic przeciwko to pójdę do sypialni na moment. Zaraz wrócę".

"OK", odpowiedziałem nerwowo.

Weszła do sypialni i po kilku minutach wyszła niosąc ogromny urodzinowy tort... idąc za moją żoną, dziećmi i masą moich znajomych i współpracowników, wszyscy śpiewali "Sto Lat!".

A jak tak tylko tam siedziałem...

Na kanapie...

Nagi...





(źródło: scribd.com)